Βρίσκεστε εδώ: ΠαθήσειςΚαρκίνος ΟυροποιητικούΚαρκίνος Ουροδόχου Κύστης

Καρκίνος Ουροδόχου Κύστης

Είναι ο 5ος σε σειρά συχνότητας καρκίνος στην Ευρώπη και η δεύτερη πιο συχνή κακοήθεια του ουροποιητικού συστήματος μετά αυτή του προστάτη.Οι συχνότεροι παράγοντες κινδύνου είναι το κάπνισμα και η επαγγελματική έκθεση σε καρκινογόνα (όπως οι βαφές της ανιλίνης).

Συμπτώματα

Η αιματουρία, μικροσκοπική ή μακροσκοπική, είναι το κύριο σύμπτωμα της νόσου. Συνήθως, η αιματουρία είναι ορατή με γυμνό μάτι (μακροσκοπική), ο ασθενής δεν πονάει (ανώδυνη). Η αιματουρία είναι πιθανό να εμφανίζεται κατά διαστήματα (διαλείπουσα). Επειδή ακριβώς η εμφάνιση αίματος στα ούρα θορυβεί τον ασθενή, η διάγνωση συνήθως γίνεται έγκαιρα.

Διάγνωση

Ο Ουρολόγος θέτει τη διάγνωση με την εκτέλεση ουρηθροκυστεοσκόπησης. Με τη βοήθεια άκαμπτου ή εύκαμπτου ενδοσκοπίου γίνεται επισκόπηση της ουρήθρας και της κύστης, οπότε και οπτικοποιούνται οι βλάβες. Ο ενδοσκοπικός έλεγχος συνοδεύεται και από απεικονιστικό έλεγχο, όπως υπερηχογράφημα ή αξονική τομογραφία.

Θεραπεία

Το 70-75% των όγκων περιορίζονται στο βλεννογόνο της κύστης και ονομάζονται επιφανειακοί ή «θηλώματα» όπως είναι πιο γνωστοί.

Όταν ο όγκος είναι επιφανειακός, η θεραπεία εκλογής είναι η διουρηθρική αφαίρεση αυτού, που συνήθως συνοδεύεται από έγχυση ενός χημειοθεραπευτικού παράγοντα μέσα στην κύστη (μιτομυκίνη, επιρουβικίνη, δοξορουβικίνη). Τα ιστολογικά χαρακτηριστικά του όγκου και το ιστορικό του ασθενή θα καθορίσουν αν θα χρειαστεί και επικουρική θεραπεία, με ενδοκυστική έγχυση ουσιών που βοηθούν την αποφυγή υποτροπών και εξέλιξης της νόσου (BCG, χημειοθεραπευτικά).

Σε περίπτωση που ο όγκος είναι (μυο)διηθητικός ο ασθενής χρειάζεται διαφορετική αντιμετώπιση.Η θεραπεία σε αυτή την περίπτωση είναι η ολική αφαίρεση της ουροδόχου κύστεως

Κύλιση στην Αρχή